LimeLight Lemonade Jam รูทที่ดีที่สุดคือรูทอันจู

Visual Novel

ก่อนหน้านี้ผมเคยบอกว่า Tsukimi Best Girl และรูทสึคิมิถือเป็นรูทที่ยอดเยี่ยมเหนือความคาดหมาย แต่ถ้าพิจารณาเฉพาะคอนเซปต์หลักและแก่นของโครงเรื่อง ผมคิดว่ารูทที่ดีที่สุดคือรูทอันจูต่างหาก

⚠️ MAJOR SPOILER: เปิดเผยเนื้อหาส่วนสำคัญของเกม LimeLight Lemonade Jam รูท Tsukimi และ Anju โปรดหลีกเลี่ยงหากยังไม่เคยเล่นเกมนี้ … … … … … .

รูทสึคิมิมีองค์ประกอบหลายอย่างที่ทำได้ดีเกินมาตรฐาน ไม่ว่าจะเป็นดนตรีที่สอดคล้องกับธีมหลักของเกม คาแรคเตอร์ที่มีมุมน่ารักของตัวเอง มีมุกตลกสอดแทรกตลอดทั้งเกม และที่สำคัญคือการเปลี่ยนผ่านจากเพื่อนเป็นคนรักที่กลมกล่อม เมื่อทั้งสองคนคบเป็นแฟนแล้วยังมีเนื้อเรื่องต่อ สมาชิกคนอื่นในวงดนตรีก็มีบทบาทขับเคลื่อนเนื้อเรื่อง ไม่ใช่หายตัวไปจนเหลือเพียงโลกของเราสองคนแบบบางเกม

อย่างไรก็ตาม conflict ในรูทสึคิมิกลับไม่ได้หนักแน่นเท่าที่ควร แถมยังไปอยู่ที่พระเอกแทนที่จะเป็นสึคิมิด้วย (เรื่องที่สึคิมิต้องไปเรียนเปียโนที่เมืองเวียนนาไม่ใช่ conflict) โดยปมปัญหาหลักของรูทนี้คือเพลงที่พระเอกแต่งดันไปคล้ายคลึงกับเพลงของคนอื่น ซึ่งในปี 2025 ทำนองเพลงมันก็ซ้ำๆ กันเป็นเรื่องปกติ การสร้างสรรค์ผลงานที่เป็นออริจินัล 100% แทบเป็นไปไม่ได้ในยุคนี้ งานศิลปะทุกชนิดมีโอกาสที่จะซ้ำกันได้อยู่แล้วเป็นเรื่องธรรมดา แต่เกมพยายามใส่สีตีไข่และทำให้เป็นเรื่องใหญ่ราวกับโทษประหารชีวิตอย่างนั้น

อันจูเป็นคนที่ฉลาดหลักแหลม สอบได้คะแนนระดับท็อป ด้านดนตรีก็เก่งไม่แพ้ใคร แต่เธอประเมินค่าตัวเองต่ำเกินไปมากๆ เพราะคุณพ่อของเธอเป็นมือโปรในอุตสาหกรรมดนตรี พอเอาตัวเองไปเปรียบเทียบจึงทำให้รู้สึกต่ำต้อยด้อยค่า รู้สึกว่าตัวเองพยายามเท่าไหร่ก็ไม่เก่งสักที จนสุดท้ายความรู้สึกเหล่านี้ส่งผลให้อันจูเป็นคนที่เอาแต่ดูถูกตัวเอง ตัดสินใจไม่เด็ดขาด ไม่กล้าลงมือทำอะไรสักอย่าง

ปมปัญหาของรูทนี้คือ “ภาพ” ที่เธอสร้างขึ้นในหัว ทั้งหมดเป็นปัญหาที่ไม่มีอยู่จริง เธอแค่จินตนาการไปเองว่าถ้าผลลัพธ์ออกมาไม่เป็นอย่างที่คิดแล้วจะทำอย่างไร ถ้าเจอคนที่เก่งกว่าแล้วตัวเองจะอยู่อย่างไร เอาแต่ตอกย้ำความคิดเหล่านี้กับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกลายเป็นคนที่ขาดความมั่นใจในทุกเรื่อง จนกระทั่งพระเอกรับรู้เรื่องนี้ คอยผลักดันให้กำลังใจอันจูจนเธอสามารถสลัดความคิดเชิงลบในหัวออกไปได้

ผมคิดว่าแค่ประเด็นนี้ก็น่าสนใจเพียงพอแล้ว แม้แต่คนที่ไม่ได้สนใจด้านดนตรีก็เชื่อมโยง (relate) กับประเด็นนี้ได้ แต่สิ่งที่ยอดเยี่ยมกว่านั้นคืออันจูก็ยังเกิดความกลัวในจิตใจอยู่ดี เธอคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรและไม่มีคุณค่ามากพอที่จะยืนเคียงข้างพระเอก แม้ว่าเธอรวบรวมความกล้าเพราะไม่อยากเสียใจอีกต่อไปได้ แต่พอสารภาพรักกับพระเอกเสร็จแล้วก็ตัดพ้อ กรีดร้องและวิ่งหนี แถมยังหลบหน้าพระเอกอยู่หลายวันกว่าจะยืนยันความรู้สึกของตัวเองได้

บุคลิกของตัวละครที่ complex และมีมิติแบบนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ในโลกของนิยายและวิชวลโนเวล แต่ถ้ามองว่านี่คือเกมค่าย Yuzusoft ที่เน้นขายความน่ารักของตัวละคร ผมคิดว่าการสร้างตัวละครที่ปะทะกับความขัดแย้งภายในจิตใจ พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองจนเติบโตเป็นคนที่สมบูรณ์แบบมากขึ้นแบบนี้ถือเป็นเรื่องที่น่าชื่นชม แม้ว่าการนำเสนอในภาพรวมของรูทอันจูยังมีข้อบกพร่องพอสมควรก็ตาม